Menu
GRIEKENLANDREIS

Van het schoolvoorbeeld van een eindejaarsreis gesproken! Deze vakantie was er eentje waar wij, Griekenlandreizigers en pas afgestudeerden van Don Bosco Haacht, de dagen naar aftelden. Wanneer we elkaar na een dikke maand allemaal terugzagen op de luchthaven, leek het dan ook alsof de proclamatie nog maar net achter ons lag, terwijl er al heel wat weken vakantie gepasseerd waren. We voelden het allemaal aan ons water: dit zou een reis worden waar we voor de rest van ons leven goede herinneringen aan zouden overhouden.

Het meest memorabele van onze reis waren niet de vele archeologische sites die we hebben bezocht, noch alle musea waar we rondgeleid werden (hoewel dat natuurlijk ook serieus de moeite was), maar de momenten die we met onze vrienden en vriendinnen hebben gedeeld. Het zijn alle mensen die we deze reis (nog beter) hebben leren kennen, alle liedjes die we hebben gezongen terwijl Bart Latré op zijn gitaar tokkelde, alle flauwe woordgrapjes die we met Geert Buttiens maakten.

Toen we in Delphi een hele tocht naar boven hadden ondernomen om terecht te komen onder een prachtige sterrenhemel waarin de Melkweg zichtbaar was, toen we achttien kilometer zwoegend door de Samariakloof hadden afgelegd en naderhand in de zee konden springen, toen we feestjes bouwden in Kalamaki of in de “Murphy’s” op Santorini: dat waren de momenten dat we ons intens gelukkig voelden en dat we wisten dat die momenten ons voor altijd zouden bijblijven.

Natuurlijk zou ik 1001 anekdotes kunnen aanhalen, maar dan zou dit een boek worden in de plaats van een artikel. Om maar een klein voorbeeldje te noemen: de vulkaan van Nea Kameni op Santorini. Iedereen onder ons heeft dat typische beeld van Santorini in zijn hoofd: de witte huisjes met de blauwe daken tegen de flanken van een verhoogd landschap. Zo was het ook in het echt, maar wij gingen het prachtige landschap nog verder verkennen. Met de boot trokken we van het ene eiland van Santorini naar het andere, tot we aan het eiland kwamen waarop de vulkaan van Nea Kameni gelegen was. Als ware geologen trokken we helemaal naar boven, om daar beloond te worden met een uitzicht dat onze stoutste dromen overtrof. Dat was beslist een van de mooiste (letterlijk en figuurlijk) momenten van onze reis.

We hebben op deze reis niet alleen de hoogtepunten van het prachtige Griekenland bezocht, we hebben niet alleen onszelf en anderen beter en op een andere manier leren kennen, we hebben niet alleen herinneringen gecreëerd. We hebben ons vooral elke dag opnieuw geamuseerd onder de stralende Griekse zon. Ik denk dat ik namens de ganse groep spreek wanneer ik zeg dat dit een reis was die we voor geen geld van de wereld hadden willen missen. En onthoud: dit is niet het einde, dit is nog maar het begin!

(Verslag: Kilien Natens)